W numerach

Pierwszą kolekcją, z którą miałam świadomie do czynienia, była kolekcja książek Stanisława Barańczaka zebrana przez J. około piętnastu lat temu. Kolekcja miała charakter stricte hobbystyczny. J. nie zajmuje się zawodowo literaturą, ale zawsze lubił był czytać Barańczaka. Punktem wyjścia do kolekcji była biblioteczka tłumaczeń z języka angielskiego w tłumaczeniu Barańczaka, redagowana przez poetę. Wtedy J. zrozumiał, że potrzebuje wszystkiego z tej serii.

Mówisz, że Dawno nie było komu śpiewać to tekst wyjątkowo dla ciebie ważny. Dlaczego?

„Ósmy dzień tygodnia Marka Hłaski to opowiadanie tak gęste od znaczeń – przez autora zamierzonych i niezamierzonych – że niemal każde jego zdanie prosi się o zacytowanie”, pisze Anna Zawadzka na początku poświęconego noweli Hłaski rozdziału swojej książki Ten pierwszy raz. Konstruowanie heteroseksualności. A ja właściwie to samo mogłabym napisać o analizie badaczki – analizie gęstej literacko, nicującej znacznie, poruszającej się metodycznie po tekście zdanie po zdaniu.

Niemiecka dramaturgia współczesna ma za sobą bardzo dobry rok. Miernikiem jej kondycji jest zwykle konkurs odbywający się w ramach festiwalu Mülheimer Tage od roku 1976, a więc tym razem już po raz czterdziesty dziewiąty. Istotnym wydarzeniem każdej edycji jest przyznanie dramatopisarce lub dramatopisarzowi z niemieckiego obszaru językowego nagrody Mülheimer Dramatikpreis, do dzisiaj najbardziej prestiżowego trofeum na polu ich twórczości, z polskiej perspektywy porównywalnego z Gdyńską Nagrodą Dramaturgiczną. Proces wyłaniania zwycięzcy różni się jednak od polskiego.