Przedstawienia

 

Przedstawienia to nie tylko spektakle teatralne, lecz także przedstawianie bieżących spraw i problemów. To autonomiczna rubryka „Dialogu” istniejąca wyłącznie w internecie. Teksty pisane specjalnie do Przedstawień będą ukazywać się kilka razy w miesiącu.

 

Dorian Widawski

Przyszła epidemia, spotykanie się zostało sklasyfikowane jako niebezpieczne, a wiele miejsc musiało zostać zamkniętych. Ten czas poświęciliśmy, a właściwie musieliśmy poświęcić, na nabywanie kompetencji cyfrowych. Nauczyliśmy się zdalnie spotykać, korzystać z wirtualnych tablic i map myśli, może także przesyłać i podpisywać elektroniczne dokumenty. Część z nas rozwinęła kompetencje analogowe i nauczyła się szyć na maszynie, gotować czy szybciej czytać. Pandemia na pewno stała się okazją do samorozwoju, chociaż nie wszystkim się to udało i w ogóle mogło się udać.

Agata M. Skrzypek

Międzynarodowy ruch Extinction Rebellion (XR) działa w obronie klimatu na różne sposoby, a Jadwiga Klata, aktywistka z nim związana, otwarcie mówi, że ratowanie świata to robota chałupnicza i nudna. Ale w sezonie 2021/2022 polskie działaczki i działacze z XR spotykają się z Teatrgalerią Studio, by wspólnie stworzyć projekt Przed/Po.

Zuzanna Berendt

Na początku spektaklu Gisèle Vienne Staw, na podstawie dramatu Roberta Walsera, publiczność ogląda zgromadzone w białym pudełku sceny manekiny. Tworzą one coś w rodzaju tableau, ale nie jest ono ożywione. Wręcz przeciwnie, sztuczne ciała znajdują się w śmiertelnym bezruchu, a przestrzeń, w której przebywają przywodzi na myśl miejsce zbrodni. Osobą, która oczyszcza przestrzeń ze sztucznych ciał jest pracownik techniczny, który wynosi kukły jedną po drugiej.

Katarzyna Waligóra

Scenografia przypomina dekoracje do szkolnego przedstawienia: na środku stoi olbrzymia tekturowa makieta w kształcie zamku, z lewej umieszczono coś na kształt wejścia do kopalni. Z prawej wiszą dziwaczne kosze niby podobne do tych służących do gry w koszykówkę, ale wyglądające jakby zostały ulepione z plasteliny albo kulek kolorowej waty. Kosze przywodzą na myśl salę gimnastyczną, gdzie często odbywają się szkolne przedstawienia. Wszystko to mieści się jednak na profesjonalnej, dużej scenie, w głębi której ustawiono kamery umożliwiające transmisję obrazu bezpośrednio na ekran lub ścianę.

Agata M. Skrzypek

Słowa „Hello darkness, my old friend, I’ve come to talk with you again” rozbrzmiewają w tle, gdy Ben (Dustin Hoffman) i Elaine (Katharine Ross) po dramatycznym przerwaniu ceremonii ślubnej odjeżdżają autobusem i w ich spojrzeniach rodzi się wahanie. Coś – nie wiadomo dokładnie, co – zaczyna do nich docierać, budzić wątpliwości; postąpili szybciej niż pomyśleli – i co teraz? Czy będą konsekwencje? Czy oni w ogóle chcą być razem?

Maciej Guzy

Ludowa historia Polski z Teatru Nowego w Łodzi zaczyna się tym, czym Adam Leszczyński kończy swoją poczytną i nominowaną do nagrody Nike monografię. W otwierającym spektakl monologu Stanisława Kościałkowskiego (Łukasz Gosławski) – historyka, który kilka dekad poświęcił szczegółowemu badaniu życiorysu Antoniego Tyzenhauza – udaje się wyciągnąć esencję Jak trzeba napisać „Ludową historię Polski”? Eseju o metodzie, którym Leszczyński wieńczy opracowanie dziejów nierówności społecznych na ziemiach polskich.

Stanisław Godlewski

Początkowo Jakub Skrzywanek miał realizować w Teatrze Powszechnym Dzieje grzechu na podstawie powieści Stefana Żeromskiego, które jako pierwszy na scenę przeniósł Leon Schiller w 1926 roku, i których pierwszą ekranizację wyreżyserował piętnaście lat wcześniej Antoni Bednarczyk. Schiller zresztą, jak udowadnia Krystyna Duniec w książce Dwudziestolecie. Przedstawienia 

Anna Pajęcka

Ostatni raz wchodziłam do namiotu cyrkowego jakieś piętnaście lat temu. I tak późno. Jeszcze zanim niektórzy samorządowcy zdecydowali się na niewpuszczanie do swoich miast zespołów cyrkowych, cyrk przyjechał do moich rodzinnych Pabianic. Pamiętam, że trzynastoletnia ja bardzo się tym pustym efekciarstwem wynudziła. Trochę jestem więc uprzedzona, kiedy znowu wchodzę do namiotu cyrkowego ustawionego przed Instytutem Teatralnym, żeby obejrzeć pierwsze już po przyznaniu Paszportu Polityki show Teatru 21 Jak przestałem być idealny.