Przedstawienia

 

Przedstawienia to nie tylko spektakle teatralne, lecz także przedstawianie bieżących spraw i problemów. To autonomiczna rubryka „Dialogu” istniejąca wyłącznie w internecie. Teksty pisane specjalnie do Przedstawień będą ukazywać się kilka razy w miesiącu.

 

Marianna Lis

Żałoba najczęściej wiąże się ze smutkiem po stracie kogoś bliskiego. Coraz częściej mówi się jednak o tym, że podobną żałobę i smutek może wywołać strata – dokonana lub dopiero mająca nadejść – spowodowana zniszczeniem środowiska i postępującą katastrofą klimatyczną. Topniejące lodowce, obumierająca rafa koralowa, wymieranie kolejnych gatunków, zaburzenie rytmu pór roku – wszystko to może powodować niepokój, rozpacz, strach, gniew, bezradność, poczucie osamotnienia, stres czy depresję.

Anna Pajęcka

„Wróćmy do myślenia o prokreacji w kontekście społeczeństwa, a nie czegoś ograniczonego do życia prywatnego rodziny nuklearnej. […] Stwórzmy multiseksualne, wielopłciowe technologicznie wspomagane plemiona rodzicielskie obejmujące troje, czworo lub więcej osób”

Rozmowa ze Zdenką Pszczołowską i Mają Wisłą-Szopińską

W przeprowadzonych przez was ankietach, których wyniki prezentujecie w Roku pierwszym – egzaminie na Wydziale Reżyserii Dramatu w krakowskiej AST – zadajecie studentkom i absolwentom reżyserii pytanie o emocje towarzyszące studiowaniu na pierwszym roku, roku – jak mówią aktorzy w przedstawieniu – selekcyjnym. Jakie są wasze emocje związane z tym czasem?

Krystyna Bednarek

Nie jestem zainteresowany, skarbie.
Powyżywaj się na kimś innym.
Nawet mnie nie kręcisz.

Paul, bohater Obiecującej. Młodej. Kobiety.

 

Wiktoria Tabak

O czym jest Halka – kanoniczna opera narodowa – Włodzimierza Wolskiego (libretto) i Stanisława Moniuszki (muzyka) pewnie każda i każdy wie. W skrócie: szlachcic Janusz uwodzi góralkę Halkę, ta zachodzi z nim w ciążę, ale Janusz ma wkrótce poślubić szlachciankę Zofię stolnikównę (tak zwaną dobrą partię), więc trochę jeszcze Halkę zwodzi, a trochę już chce się jej ze swojego życia pozbyć, żeby niczego nie popsuła.

Rozmowa z Wiktorem Bagińskim

Jesteś w polskim teatrze jedynym ekspertem od czarności?

Większość spektakli, które zrobiłem dotyczyła czarności. Chciałbym jednak usłyszeć głos, który rewiduje to, co ja powiedziałem. Czekam na kolejną czarną twórczynię albo czarnego twórcę, który tę moją męskocentryczną perspektywę mówienia o czarności podważy. Sam już teraz mówię o czymś innym. 

O czym?

Rozmowa z Julią Lizurek, Marcinem Miętusem, Katarzyną Rodacką, Agatą M. Skrzypek, Łukaszem Wójcickim i Szamani Yacoub

Jak wyglądała wasza droga od „Dramaturgii społecznych” do Spółdzielni Dramaturgicznej?

Agata M. Skrzypek

Zdaję sobie sprawę z tego, że recenzowanie dyplomów aktorskich jest pułapką zastawioną przez teatralny system jarmarczno-patriarchalny. Jarmarczny, bo jako gatunek i forma transakcji dyplom ma dać aktorce możliwość zaprezentowania szerokiej gamy swoich umiejętności (co skutkuje na przykład nieuzasadnionym – z punktu widzenia scenariusza – włączeniem spektakularnych scen szermierki i stepowania do realizacji Dostojewskiego czy Millera). Patriarchalny, bo „wypromowana” z sukcesem aktorka w idealnym scenariuszu przechodzi spod opieki uczelni pod etatową opiekę dyrektora.

Marcelina Obarska

Kiedy w lutym 2021 roku rzeczniczka Ministerstwa Sprawiedliwości Agnieszka Borowska powiedziała, że kobiety będące ofiarami wyroku Trybunału Konstytucyjnego 1, zmuszone do urodzenia uszkodzonych lub martwych płodów, powinny mieć „osobny pokój i możliwość wypłakania się”, opozycyjne media i lewicowa bańka komentariatu zgodnie uznały te słowa za skandal.