I miedzą, miedzą. Ni widu, ni kresu.
Mglisto i płasko do samych Skierniewic.
Mglisto i płasko dalej, do Uralu.
Ej, nie ustawaj, nieprędko południe.1
MGLISTO I PŁASKO
W dramacie Bowie w Warszawie bohaterem tytułowym jest muzyk David Bowie, który podróżuje pociągiem z Moskwy na Zachód i po drodze odwiedza Warszawę.
Gorset, wstyd i kocie uszka przyniosły mi wiele radości. Choć muszę przyznać, że nie powiedziałabym tego zdania, gdyby nie odnosiło się ono do książki J. Szpilki1, a bliski mojemu przeżywaniu kobiecości jest tylko jeden z trzech tytułowych atrybutów.
Z Filipem Matwiejczukiem, autorem "Pleśni i keczupu", rozmawia Kornel Cymerman
Wszystko co słyszymy, to Radio Ga Ga.
Radio Gu Gu.
Radio Ga Ga.
1.
Rozważając zrobienie podsumowania minionego roku, przeglądałem sobie archiwa Facebooka. O, screen z filmiku z TikToka, Slavoj Žižek ze szczerym słowiańskim uśmiechem (kojarzy mi się z Ziemowitem Szczerkiem spotkanym w krakowskiej knajpie) oznajmia – o czym wiadomo z podpisów – że „NAJLEPIEJ być zdehumanizowanym i wyalienowanym”.
Z każdą falą upału coraz bardziej mięknę.
Filip Matwiejczuk Pleśń i keczup
JESTEM PARÓWA Jestem parówa. Mam bogate życie wewnętrzne. Jestem turystą w uniwersum własnych lęków. Jestem badaczem zachodzących we mnie przemian. Jestem widzem lękowych projekcji. Jestem nieustraszonym skrybą swojej historii.
Zajmuję się snem, pęcznieniem, snem, plastikiem, snem, wchłanianiem, snem, obserwacją, snem, plastikiem, snem, pęcznieniem, snem, pęcznieniem.
Teatr jest piękny a dyrektorzy dobrzy. Nie mam zamiaru przekonywać, że nie jest inaczej.
Filip Matwiejczuk jest niewątpliwie jednym z najoryginalniejszych poetów swojego pokolenia, a oryginalność – tak jak i eksperyment – musi rodzić wśród publiczności literackiej mieszane uczucia. Dawid Kujawa napisał w jednej z recenzji, że „ci, którzy kochają Matwiejczuka, kochają go dokładnie za to samo, za co nienawidzą go ci, którzy go nienawidzą”1.
W dzień końca świata
Pszczoła krąży nad kwiatem nasturcji,
Rybak naprawia błyszczącą sieć.
Skaczą w morzu wesołe delfiny,
Młode wróble czepiają się rynny
I wąż ma złotą skórę, jak powinien mieć.
Czesław Miłosz Piosenka o końcu świata
