W numerach

Znajdujemy się w epoce „tradycyjnej”, powrotu do „tradu”, tradycyjnego rocka i innych gatunków nie tylko muzyki, czyli formy, której sensem jest to, że się niewiele zmienia. W 1993 roku nikt nie uwierzyłby, że prawie dwadzieścia lat później wszystko pozostanie takie samo. Nie do pomyślenia było, że dziesięć lat po rozpoczęciu kolejnego tysiąclecia wszystko jest tak podobne do tego, co już znamy.

Po pierwsze: czy o czymś? Po drugie: czy dobrze napisane? Po trzecie: czy krótkie? Te trzy pytania miały stanowić podstawowe kryterium oceny tekstu redagowanego przez Konstantego Puzynę. Przywołuje je w rozmowie Dorota Jovanka Ćirlić, wieloletnia członkini redakcji „Dialogu”, podkreślając, że chociaż odnosiły się one przede wszystkim do nadsyłanych sztuk dramatycznych, Puzyna brał je pod uwagę w przypadku tekstów krytycznych i eseistycznych.

Z Eweliną Figarską rozmawia Barbara Klicka