W numerze 1/2026 publikujemy serię komentarzy do książki Anny Zawadzkiej Gorycz (Wydawnictwo Czarne, 2025).
W bloku znajdują się teksty:
Przedstawiamy wybrane eseje i artykuły drukowane na łamach "Dialogu".
W numerze 1/2026 publikujemy serię komentarzy do książki Anny Zawadzkiej Gorycz (Wydawnictwo Czarne, 2025).
W bloku znajdują się teksty:
Kumam. Mam tę samą gorycz. Tę samą albo trochę przynajmniej podobną. Mam jej całkiem sporo.
Maruda. Ta, która marudzi. Ta, która psuje zabawę – może i sobie, ale przede wszystkim innym. Ta, która zwraca uwagę na sprawy niemiłe, na sprawy, które chciałoby się przeoczyć, przemilczeć. Ta, która zwraca uwagę na siebie, która skupia się na sobie, zamiast wziąć się w garść, przejść do porządku dziennego, do kolejnego etapu. Gada. Nie daje spokoju: sobie, innym. Gada jeszcze raz o tym samym, w kółko obraca historie znane na pamięć, jakby z kolejnym okrążeniem liczyła na – co? Męczy. Irytuje.
Jedna z moich pierwszych prac była podobna do tej, jaką wykonuje bohaterka Goryczy Anny Zawadzkiej: pomoc ogrodnika, płaca osiem złotych za godzinę na rękę, żadnej umowy, lato po maturach, ręce pocięte kolcami berberysów. Nie wyemigrowałam do Berlina, nigdy nie wyjechałam na dłużej nigdzie, wydawało mi się, że jestem na to zbyt głupia. Pracowałam w Polsce, w małym mieście, z którego pochodzę.
NIEKOŃCZĄCY SIĘ SIERPIEŃ. ANTOLOGIA NOWEGO DRAMATU BIAŁORUSKIEGO
Ustawione do wspólnego zdjęcia nie zmieściłyby się w kadrze, a to zaledwie szczupła reprezentacja. Czytamy opatrzony komentarzem wyciąg z pamiętników stu osiemdziesięciu dziewięciu wiejskich kobiet, wybranych spośród prawie dziewięćdziesięciu tysięcy (jak wyliczyła Antonina Tosiek, to jakby zebrać cały Nowy Sącz albo pół Olsztyna) uczestniczek, które nadsyłały swoje osobiste zapiski na kolejne państwowe konkursy między 1933 a 1995 rokiem.
NOTATKI NA MARGINESIE WSPÓŁCZESNEJ BIAŁORUSKIEJ SZTUKI
Z Darkiem Foksem rozmawia Barbara Klicka
Z Moniką Muskałą i Januszem Margańskim rozmawiały Barbara Klicka i Weronika Murek