Zaprosiłyśmy dwanaście osób zajmujących się pisaniem o tańcu i choreografii do nadesłania odpowiedzi na trzy pytania dotyczące tego, w jaki sposób rozumieją kategorię „dramaturgii tańca” i jak posługują się nią w swoich tekstach. Dziesięć osób nadesłało swoje odpowiedzi. W sondzie udział wzięli1:
Dramaturgia tańca współczesnego to prawdopodobnie jedno z najbardziej mglistych pojęć w dyskursie na temat tej sztuki1.
Przeleciała żywa mucha? A może mi się zdawało. Raz się pokazała, ja się ucieszyłem, rolnik pyta
– darować jej życie?
– darować.
Miron Białoszewski Zawał
Dramaturgia tańca – narzędziownik to projekt, który wziął się z potrzeby usystematyzowania własnej wiedzy i metod pracy. Dramaturgii tańca nie uczyłem się na uniwersytecie, ale na próbach spektakli choreograficznych i warsztatach sztuk performatywnych. Na pewno kluczowy był w tym procesie czterokrotny udział w kursie Choreografia w Centrum, którego moduł zaawansowany „Proces” skończyłem w tym roku.
Z Mateuszem Szymanówką rozmawia Agata Siniarska
W numerze 2/2026 publikujemy obszerny blok tekstów poświęconych dramaturgii tańca. Znalazły się wśród nich esej, sondy, wywiady i narzędziownik, które przybliżają specyfikę praktyki dramaturgicznej w obszarze tańca współczesnego.
Na blok składają się teksty:
Z Filipem Matwiejczukiem rozmawia Weronika Murek
