Natura lubi się ukrywać.
Heraklit
Daleka od bycia przykładem adaptacji, mimikra oznacza przymus, dzięki któremu organizm dokonuje rozpadu na to, co nieorganiczne. U podstaw tego tanatotropizmu leży trik polegający na zatarciu granicy między organizmem a środowiskiem, życiem i śmiercią.
Ray Brassier
Z Eweliną Figarską rozmawia Barbara Klicka
W maju 1956 roku ukazał się pierwy numer miesięcznika dramaturgii współczesnej "Dialog", co daje nam dzisiaj świetną okazję do świętowania.
Z tej okazji w numerze majowym publikujemy:
I tak przecież wstałam dziś już okropnie zła. Ale później na dodatek włączyłam komputer, bo niestety współczesny człowiek musi tak postępować, jeśli chce uchodzić za osobę odpowiedzialną za swoje czyny i zawodową ścieżkę. Wychodzi mi to ze zmiennym skutkiem, skoro jednocześnie włączyłam też media społecznościowe, na dodatek te, które przestały być cool jakieś piętnaście lat temu.
Magda, znamy się nie od dziś, pozwól, że na początek zadam ci brutalne pytanie: czy nie jesteś już zmęczona nadzieją, podtrzymywaniem nadziei, „mieniem” nadziei, przymusem nadziei?
Z Julią Fiedorczuk rozmawia Zuzanna Berendt
Zimno, szaro, choć majowo. Przeskakuję przez kałuże na mniej uczęszczanej alejce Ogrodu Saskiego. Patrzę: śmieszy pies z uszami, mokrymi jak moje. Widzę: Maria siedzi na cokole.
Nie przyszłam tu przypadkowo. Hanna Ożogowska w Głowie na tranzystorach, którą czytam teraz z córką, wspomina akcję dwutygodnika„Płomyczek” z 1966 roku. Dzieci w całej Polsce oddawały skrzętnie składane złotówki i grosiki, by Maria Konopnicka miała, godną wagi sierotki Marysi dla wielopokoleniowej wyobraźni dziecięcej, oprawę. Zaglądam do „Płomyczka”(nr 10/1966):
