W numerach

Igor Piotrowski
Dialog Luty 2026 | 2 (828)

Przeleciała żywa mucha? A może mi się zdawało. Raz się pokazała, ja się ucieszyłem, rolnik pyta
– darować jej życie?
– darować.
Miron Białoszewski Zawał

Marcin Miętus
Dialog Luty 2026 | 2 (828)

Dramaturgia tańca – narzędziownik to projekt, który wziął się z potrzeby usystematyzowania własnej wiedzy i metod pracy. Dramaturgii tańca nie uczyłem się na uniwersytecie, ale na próbach spektakli choreograficznych i warsztatach sztuk performatywnych. Na pewno kluczowy był w tym procesie czterokrotny udział w kursie Choreografia w Centrum, którego moduł zaawansowany „Proces” skończyłem w tym roku.

Dialog Luty 2026 | 2 (828)

Z Mateuszem Szymanówką rozmawia Agata Siniarska

Dialog Luty 2026 | 2 (828)

Z Michałem Kmiecikiem rozmawia Barbara Klicka

Dialog 2026 | 2 (828)

W numerze 2/2026 publikujemy obszerny blok tekstów poświęconych dramaturgii tańca. Znalazły się wśród nich esej, sondy, wywiady i narzędziownik, które przybliżają specyfikę praktyki dramaturgicznej w obszarze tańca współczesnego. 

Na blok składają się teksty:

Dialog Luty 2026 | 2 (828)

Z Ricardo Carmoną rozmawia Agata Siniarska

Dialog Luty 2026 | 2 (828)

Z Filipem Matwiejczukiem rozmawia Weronika Murek

Dialog Luty 2026 | 2 (828)

Zaprosiłyśmy cztery dramaturżki do udzielenia odpowiedzi na pytania dotyczące ich pracy. W sondzie udział wzięły:

Maja Zimmermann – dramaturżka i kuratorka tańca współczesnego i performansu. Obecnie jest członkinią zespołu programowego PACT Zollverein w Essen w Niemczech. Współpracowała z wieloma artystkami i artystami, choreografkami i choreografami oraz festiwalami. Bazując na wykształceniu akademickim w dziedzinie sztuk pięknych i wiedzy o tańcu, opracowywała seminaria, warsztaty i wystawy performatywne dotyczące tematów relacyjności, troski i dotyku.

Maria Dębińska
Dialog Luty 2026 | 2 (828)

Ja, blob, jestem enigmatyczną istotą i taką pozostanę na zawsze. Moje ciało, moja wewnętrzna organizacja, moja fizjologia, mój system sensoryczny, i tak dalej, są tak różne od waszych, że nie jesteście w stanie pojąć mojego świata. Nie macie sposobu, by odpowiedzieć na pytanie: „Jak to jest być blobem?”. Możecie jedynie interpretować moje działania przez pryzmat własnej subiektywności. W pełni świadoma tej rzeczywistości, autorka tej książki zdecydowała się przypisać mi ludzkie emocje, aby opowiedzieć moją historię.