Blog

„Spektakl zaraz się rozpocznie” – mówi niepozorny aktor w średnim wieku na pustej scenie, ale skarży się, że pamięć mu szwankuje. Przywołuje sytuację, gdy nie mógł opanować tekstu słynnego wiersza i ratował się trickiem mnemotechnicznym pod nazwą „pałac pamięci”, polegającym na powrocie myślami do dobrze znanych miejsc. Oznajmiwszy to, bez uprzedzenia, przez dwie godziny oprowadza widzów po tym swoim „pałacu”. To kamienica, w której dorastał. Za jego plecami ukazuje się przypominająca domek dla lalek makieta kamienicy, rozjaśniają się poszczególne okna i podglądamy – jak przez odwróconą... czytaj więcej

Jeden zakłada na szyję chomąto. Partnerzy stają trzy kroki za nim, z obu stron, trzymając w dłoniach cienkie linki, jak lejce. Muzyka dudni szerokim, rozkołysanym marszem. Wytupują rytm, idą całą trójką do przodu, do tyłu, na boki, jak sala pozwala, w powadze, na lekko ugiętych kolanach, co tylko dodaje ich ruchowi dynamiki. Jest w tym praca, znój, udręka. Zatracenie. Ale i zdobywczość. A może i niezbędne, rudymentarne poczucie życiowego sensu?

            Polaniarze, którzy dali tytuł spektaklowi cieszyńskiego Studia Sztuki, to ludzie, którzy usiłują na podszczytowych polanach... czytaj więcej