Blog | Page 15 | Dialog – Miesięcznik poświęcony dramaturgii współczesnej

24 wrz, 2019

W sztuce dla dzieci Ile żab waży księżyc Malina Prześluga (jej sztukę dla dorosłych Wszystko jest dobrze, jesteśmy szczęśliwi drukujemy w numerze wrześniowym; właśnie wyszedł) tworzy dwie główne postacie: Króla i Chłopca. Król jest zaaferowany, zmęczony, wręcz poirytowany rządami państwem. Ale godzi się na ten znój, bo skrycie bardzo kocha władzę i siebie jako władcę. Chłopiec jest irytującym typem Mądralińskiego i Pytalskiego, do wszystkiego podchodzi otwarcie, na luzie, bez uprzedzeń, lawiną pytań z anarchicznym „a dlaczego” na czele rozwala schematy, obnaża automatyzm... czytaj więcej

17 wrz, 2019

Wolne media

Czy nowa taśma ujawni, że Michelle Obama nienawidzi białych? Barack Obama naciągnął wszystkie media na poparcie swoich socjalistycznych manifestów. Poprzednio zrobili to Hitler i Stalin. Ten człowiek stanowi zagrożenie dla Ameryki. Nazywa się Barack Hussein Obama. Zawsze podawajcie drugie imię. Chce zabrać bogatym, dać biednym. Jebany komunista. W mrocznych czasach tej prezydentury musimy odbudować Amerykę od podstaw. Będziemy kontrować wszystko: oni mówią „postęp” – my nazywamy to „socjalizmem”, oni mówią „bezpieczeństwo” – my mówimy „oszustwo”, oni mówią „opieka zdrowotna” – my, że to „... czytaj więcej

10 wrz, 2019

Pasożyty

W kinie odwrotnie niż w teatrze – kto kupuje bilety w ostatniej chwili, skazany jest na najgorsze miejsce w pierwszym rzędzie. Zmusiło mnie to ostatnio do bliskiego spotkania z kinem koreańskim. Wylądowałam tuż przed ekranem na Parasite w reżyserii Bonga Joon-ho, czując w odgiętym karku, że to wielkie dzieło, którego w całości nie ogarnę...

I choć obrazy Seulu w dosłownym sensie mnie przytłoczyły, to przecież, już bez ironii, potrafię zrozumieć jurorów tegorocznego Festiwalu w Cannes, którzy uhonorowali Pasożyta Złotą Palmą. Film (ze znakomitym scenariuszem, brawurowo... czytaj więcej

03 wrz, 2019

Artyści i dyktatorzy

Była nazywana uzbecką księżniczką. Określenie używane ironicznie, trafnie pokazywało jednak to, kim była. Jej piosenki radio puszczało od rana do wieczora. Projektowała biżuterię dla francuskiej luksusowej marki Chopard, firmowała własną linię perfum, pisała wiersze. Choć nie udało się jej zaistnieć w światowym show biznesie, w kraju była największą gwiazdą. Wszyscy też wiedzieli, że nie byłaby nią, gdyby nie ojciec – prezydent, a w praktyce dyktator Uzbekistanu Islam Karimow.

Gulnara Karimowa, w branży muzycznej znana jako Googoosha, podobno od dziecka przejawiała niepospolity... czytaj więcej

27 sie, 2019

Dress code

W naszym wakacyjnym numerze, w dyskusji poświęconej teatrowi dla młodzieży, Dominik Gac opowiada, jak podczas lekcji teatralnych próbował przekonywać lubelskich gimnazjalistów, że do teatru można iść w luźnym, codziennym stroju. Nauczycielka zareagowała na to słowami: „ale jak pójdziecie ze mną, to musicie być ładnie ubrani”.

Rozumiem złość krytyka. Oglądając nowe inscenizacje z reguły poza premierami, na szeregowych przedstawieniach, nie raz i nie dwa mam poczucie, że przybyłym do teatru widzom, młodzieżowym, ale i dorosłym też, dobrze byłoby, by tak rzec, rozluźnić kołnierzyki,... czytaj więcej

30 lip, 2019

Wina w Awinionie

Tegoroczny Festiwal w Awinionie należał do najbardziej rozpolitykowanych i do najbardziej francuskich od lat. A wydawać by się mogło, że jedno trudno pogodzić z drugim, bo francuscy dramatopisarze i reżyserzy zdążyli już wszystkich przyzwyczaić, że nie interesują ich urny do głosowania, tylko psychologia, i nie wojny, tylko aktorski kunszt i koturn. W tym roku nazwisk międzynarodowych gwiazd było w Awinionie jak na lekarstwo, a festiwalowe broszury zapełniły się biogramami artystów, o których duża część widzów, może większość, nigdy nie słyszała, choć mieli za sobą występy w jednym i... czytaj więcej

23 lip, 2019

Wróciłam z wakacji

Premier nie odwołał prezydenta. Prezydent nie odwołał wyborów. 18 czerwca 2019 roku trzydzieści pięć procent Albańczyków zagłosowało w wyborach samorządowych, w których wystartowała głównie partia rządząca. Opozycja je zbojkotowała. Zorganizowała demonstracje.

Byłam tam wtedy. Na wakacjach. Nic z przedwyborczej gorączki, która panowałaby w podobnej sytuacji w Polsce, nie dotarło do mnie. Żadna ulotka, żaden baner, żaden wiec. Temperatura dyskusji kawiarnianych była leniwa jak sjesta. Wybory odbyły się, bo tak doniosła telewizja pokazując pierwsze wyniki, a na ulicach widziałam... czytaj więcej

16 lip, 2019

Dwa teatry

Lipiec. Teatry zakończyły sezon, więc z rzadka można jeszcze coś obejrzeć. Cały czas gra jednak Teatr Wybrzeże, który daje premiery – za chwilę w repertuarze będzie wyreżyserowana przez Tomasza Cymermana drukowana niedawno w „Dialogu” sztuka Pan Schuster kupuje ulicę Ulriki Syhy – i pokazuje starsze przedstawienia. Akurat trafiłem na Trojanki Jana Klaty, których wcześniej jakoś nie udało mi się obejrzeć.

Duża scena, rzecz jasna. Tona piasku. Efektowna scenografia Mirka Kaczmarka, zjeżdżający na sztankiecie Piotr Biedroń jako Zjawa Polydora. Rozmach iście operowy.... czytaj więcej

09 lip, 2019

Norymberga

Taki dylemat: czy coś po sobie zostawić, czy lepiej nic, wcale? Ludzie na ogół nie mają z tym problemu: chcą zostawić majątek, książki, drzewa i dobrą pamięć zamiast śmieci, długów i złych wspomnień. Ale może lepiej nie zostawiać nic, nie obciążać nikogo własnym archiwum, bagażem nostalgii, kłopotliwym dziedzictwem, śladem węglowym i niebiodegradowalnymi szczątkami? Rozmyślania o życiu ekologicznym i śmierci „zero waste” będą jednak zawsze wplątane w aspiracje dotyczące władzy, wywierania wpływu i w przecenianie znaczenia pamięci. Nawet jeśli jest się zwykłym człowiekiem, a co dopiero... czytaj więcej

02 lip, 2019

Serotonina

Narzekano, że Houellebecq się w Serotoninie powtarza; że jest w formie jeszcze gorszej niż żałosny narrator swojej powieści, zresztą po raz kolejny zdjęty żywcem z autora; że opowiada cały czas o sobie, a w ogóle to ile można? Żeby chociaż ten narrator tak nie nudził... Od premiery książki minęło półtora miesiąca i ci, którzy na nią czekali, już powiedzieli swoje. Padły radykalne sądy, pokręcono nosem i ucichło. To może dobry moment, by się podjąć nieśmiałej obrony, bo we mnie akurat perypetie bezbarwnego specjalisty od promocji lokalnych marek serów zapadły dość głęboko, a... czytaj więcej