Kamyk Puzyny

Przełomem był spektakl Księgi – teatralna iluminacja, nagły przebłysk, w którym zobaczyć można było nie tylko ideologiczną i estetyczną historię Komuny// Warszawa, ale i historię teatralnej awangardy. W Księgach zawarta została także intuicja cykli kuratorowanych na Lubelskiej w Warszawie przez Tomasza Platę: Re//mixów oraz projektu My, mieszczanie. Re//mixy zazębiają się zresztą z Księgami czasowo – ich koncepcja powstała w trakcie ostatecznego domykania zwartego korpusu przedstawienia, którego premiera odbyła się w styczniu 2011 roku.

Tak właściwie to z czego dzisiaj żyjesz?

Od tego zaczynamy? Teraz żyję z adrenaliny. Z tego, ile uda się sprzedać biletów – to wszystko. Żyję z jakiejś karty, z której korzystam, potem ją spłacam i tak w kółko. Są jeszcze felietony w „Rzepie”, ale tam też obcięli stawki o połowę, więc trudno to nazwać zarobkiem. Pewnie gdybym sprzątała miasto, to w tym czasie zarobiłabym więcej. 

A jakaś emerytura ci przysługuje?

W czerwcu 2017 roku Telewizja Polska i Polskie Radio zorganizowały galę wręczenia nagród Festiwalu Dwa Teatry. Za najlepszą rolę kobiecą w spektaklu Teatru Telewizji jury przyznało nagrodę Joannie Szczepkowskiej, której monodram – Goła Baba – został przeniesiony na małe ekrany kilka miesięcy wcześniej. Atmosfera wokół Telewizji Polskiej, zarządzanej już wówczas przez Jacka Kurskiego, gęstniała, bo media publiczne coraz chętniej zamiast przekazywania informacji, zajmowały się głoszeniem prorządowej propagandy.

To się powinno zdarzyć dwa lata temu. Regulamin Nagrody im. Konstantego Puzyny przewiduje jej wręczenie w dniu urodzin patrona, 13 kwietnia. Szykowaliśmy się na to w roku 2020, przeszkodził covid. I dopiero teraz, 17 lutego 2022, przy okazji zorganizowanej w Teatrze Polskim w Poznaniu promocji trzech książek, mogliśmy wręczyć Przemysławowi Czaplińskiemu statuetkę zaprojektowaną przez Krzysztofa M. Bednarskiego i dyplom Nagrody przyznanej wtedy, pośmiertnie, Ewie Guderian-Czaplińskiej.