Edukacja seksualna

Pierwsze premiery nowych dyrekcji bywają traktowane jak wypowiedzi programowe. Jeśli rzeczywiście nimi są, spektakl inaugurujący dyrekcję Jakuba Skrzywanka w Teatrze Współczesnym w Szczecinie jest wypowiedzią wyrazistą.

W 1972 roku artystka wizualna Natalia LL nagrywa aktorkę wsuwającą do ust banana. Aktorka robi to powoli i zmysłowo. Ma z tego wiele radości, śmieje się odgryzając końcówkę owocu. Bez wątpienia to jeden z najbardziej erotycznych obrazów, jakie wytworzyła polska sztuka, a jednocześnie moment, w którym zaczęła się w Polsce walka o zaistnienie kobiecej przyjemności seksualnej w dyskursie. Obraz reprodukowany też poza obiegiem artystycznym utrwalił banana jako przedmiot, na który można dokonać przeniesienia erotycznych znaczeń. Falliczny, lekko zagięty kształt aż sam się prosi o porównanie.

Do finału piętnastej edycji konkursu o Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną zakwalifikowały się dramaty pieśni piekarzy polskich Mariusza Gołosza, Sandwichman – człowiek lodu Artura Pałygi, Edukacja seksualna Michała Buszewicza, Tysiąc nocy i jedna. Szeherezada 1979 Magdy Fertacz i Jeszcze tu jesteś Maliny Prześlugi.

CZERNIAK: Kiedy dowiedziałem się, że jest możliwość współpracy z Teatrem Współczesnym, byłem bardzo podekscytowany. A kiedy okazało się, że spektakl będzie dotyczył edukacji seksualnej, to uznałem, że muszę wziąć w nim udział. To temat ważny i potrzebny. Mój ojciec sam mi powiedział, że gdyby pięć lat temu miał dostęp do informacji na temat tożsamości seksualnych, to być może nasze relacje inaczej by się ułożyły, a on wiedziałby, jak reagować.

Poniżej prezentujemy raport z warsztatów z edukacji seksualnej przeprowadzonych w Teatrze Współczesnym w Szczecinie oraz przygotowany przez pedagożkę tego teatru, Martę Gosecką, przewodnik pomocny przy organizowaniu podobnych warsztatów.