choreografia

1. WĄTPLIWOŚCI
Bywa różnie. Czasem luz i pozytywnie. A jednak, przez wiele lat, większość naszych rozmów to w skrócie:
– świat nie zmierza w dobrym kierunku,
– szanse na zmianę są raczej hipotetyczne,
– ludzie zawodzą,
– instytucje zawodzą jeszcze bardziej,
– trudno polegać na czymkolwiek
– lub kimkolwiek.

Słowem – jest ciężko. Jak tu się nie załamać? Jak nie zrezygnować, nie odpuścić, nie uznać, że za dużo tego dobrego?

A potem Marysia coś sprawdza, coś robi, próbuje. Działa.

Daniela Komędera, Ramona Nagabczyńska, Weronika Pelczyńska, Maria Stokłosa i Iza Szostak opowiadają Kindze Senczyk o Centrum w Ruchu

W 1983 roku w Brukseli Anne Teresa De Keersmaeker – młoda choreografka świeżo po studiach tanecznych w Belgii i Stanach Zjednoczonych – zakłada swój zespół Rosas. Pracują w tym czasie nad pierwszym wspólnym spektaklem Rosas danst Rosas (Rosas tańczą Rosas), który stał się ich znakiem rozpoznawczym i położył podwaliny pod unikalny styl tańca i choreografii, dziś rozpoznawalny na całym świecie. Ten spektakl jest grany niemal nieprzerwanie od ponad czterdziestu lat.

  •