Artur Żmijewski

Akt składania świadectwa naznaczony jest teatralnością, która wynika już z samej niezbędnej dla zaistnienia świadectwa konstelacji, składającej się z osoby świadczącej1 i odbiorcy jej świadectwa (słuchacza/widza).

W kadrze widzimy na zmianę dwóch mężczyzn w parach: pełnosprawny performer i mężczyzna z paraliżem nerwowym. Jeden z nich siedzi w wózku inwalidzkim, drugi usiłuje go podnieść, wkładając ręce pod pachy i łącząc je w uścisku na klatce piersiowej podnoszonego. Podnoszony poddaje się temu działaniu ani nie stawiając oporu, ani fizycznie nie ułatwiając wykonania czynności. Nie można jednak powiedzieć, że tylko podnoszący jest zaangażowany w działanie.