W 2024 roku napisałam dla „Czasu Kultury” esej Surrealistyczna mapa świata. Chciałam wtedy uporządkować własne myślenie o kolejnych wystawach poświęconych surrealizmowi, które mnożyły się w najważniejszych instytucjach sztuki: od Surrealism Beyond Borders, przygotowanej przez Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku i później pokazywanej w Tate Modern, po Surrealism and Magic: Enchanted Modernity, która z Peggy Guggenheim Collection w Wenecji trafiła do Barberini w Poczdamie.
