Idee pogubione w czasie – w ten sposób diagnozowała stan pomieszania w praktyce i teorii polskich ruchów nieheteronormatywnych Joanna Mizielińska 1. W swoim tekście autorka polemizowała z głosami odrzucającymi teorię queer ze względu na jej nieprzystawalność do tutejszych warunków.
MAJEWSKA: Zacznę od problemu, który był dla nas punktem wyjścia do myślenia o praktykach spekulatywnych – od kryzysu wyobraźni. Wiąże się on z dwoma zjawiskami. Pierwsze z nich to realizm kapitalistyczny – jak Mark Fisher określa zbiór fantazmatów produkowanych przez neoliberalny kapitalizm, sprawiających, że nie jesteśmy w stanie wyobrazić sobie alternatyw dla systemu, w którym żyjemy. Drugie zjawisko wiąże się z ugruntowanym w europejskiej kulturze antropocentryzmem.
W styczniowym numerze „Dialogu” z 2021 roku ukazała się rozmowa Poszerzać pole tego, co możliwe, w której badaczki sztuk performatywnych – Anna Majewska i Ida Ślęzak – wraz z artystkami: Anią Nowak, Magdaleną Ptasznik, Agatą Siniarską oraz Magdą Szpecht podjęły refleksję nad kondycją i możliwościami współczesnych praktyk artystycznych. Dyskusja koncentrowała się wokół kryzysu wyobraźni w sztukach performatywnych oraz roli praktyk spekulatywnych jako sposobu na jego przezwyciężenie.
