Marcin Kościelniak, który wydał właśnie swoją trzecią autorską książkę, jest badaczem konsekwentnym. Ta konsekwencja zakłada krytyczny stosunek do kanonów romantycznych i modernistycznych, podejrzliwość wobec narracji wspólnotowych, poszukiwanie tego, co na marginesach i pograniczach, a więc wrażliwość na to, co subwersywne, abiektalne, biologiczne, materialne, anty-esencjalne.
Najpierw rzucają się w oczy zdjęcia: msza papieska w Warszawie, płot Stoczni Gdańskiej z obrazem Matki Boskiej i dwudziestu jeden postulatami sierpniowego strajku, robotnicy klęczący pod bramą Stoczni pod fotografią JPII, klęczący uczestnicy pierwszego Zjazdu Solidarności w 1981. I dalej: Maryja, papież, krzyż, klęk, Maryja, papież, krzyż, klęk. To wizualne uderzenie otwiera książkę Marcina Kościelniaka Egoiści. Trzecia droga w kulturze polskiej lat 80.
