W numerach

Udostępnij

Przedstawiamy wybrane eseje i artykuły drukowane na łamach "Dialogu".

Kornelia Sobczak
Dialog Maj 2020 | 5 (762)

1.

Lev manovich
Dialog Maj 2020 | 5 (762)

[Maszyna analityczna] może operować zatem również czymś innym prócz liczb [...] przypuśćmy na przykład, że zasadnicze relacje między określonej wysokości dźwiękami w nauce harmonii i muzycznej kompozycji mogłyby zyskać tego rodzaju wyraz i zostać w ten sposób przysposobione, maszyna ta potrafiłaby wówczas komponować skomplikowane uczone utwory muzyczne o dowolnym stopniu złożoności i rozmiarach.
Ada Lovelace, 1842

Michał Kuziak
Dialog Maj 2020 | 5 (762)

Jeśli dwóch ludzi patrzy, jeden coś widzi, drugi nie widzi. Kto ma rację?
Capri Krystiana Lupy 

Antoni Michnik
Dialog Kwiecień 2020 | 4 (761)

STANLEY W każdym razie, kto się interesuje tymi dwoma? 
HARRY Nie jestem pewien
STANLEY Departament Sprawiedliwości? 
HARRY Nie. 
STANLEY W takim razie to muszą być ci z Internal Revenue. Ich taśmy zawsze mnie usypiają.
HARRY Od kiedy jesteś tu dla rozrywki?

Francis Ford Coppola Rozmowa

Justyna Jaworska
Dialog Kwiecień 2020 | 4 (761)

Pamięci Ewy, która nawracała nas na wegetarianizm

1.

Kiedy Janina Duszejko spotyka przy strumieniu w dolinie słynnego Wnętrzaka, najbogatszego człowieka w okolicy, właściciela lisiej fermy, hotelu, stadniny i ubojni, jest jego widokiem mocno skonsternowana:

Kamila Łapicka
Dialog Kwiecień 2020 | 4 (761)

Elogie na cześć konkurencji to rzadkie zjawisko. Zwłaszcza wśród literatów. A jednak Alberto Conejero zjednał sobie przychylność uznanych kolegów. Wstęp do antologii jego utworów Teatro 2010-2015 napisał sam José Sanchis Sinisterra, dramatopisarz i reżyser, ale przede wszystkim mistrz i nauczyciel wielu współczesnych autorów 1.

Piotr Olkusz
Dialog Kwiecień 2020 | 4 (761)

„Kto nabrał rozumu z logiki?” – pyta w Trzeciej Księdze Prób Montaigne, złorzecząc na nadętych mistrzów ćwiczeń retorycznych, którzy ze sztuki sporu uczynili wartość samą w sobie. „Dysputy powinny być zakazane i karane na równi z innym słownym przestępstwem. […] Możnaż nasłuchać się więcej pustego wrzasku przy kłótni przekupek, niźli w publicznych dysputach mądrali? Wolałbym raczej, aby syn mój uczył się mówić w szynkowniach niż w szkołach wymowy.” Szczęśliwy Montaigne, że nie znał dzisiejszego teatru.

Joanna Biernacka-Płoska
Dialog Kwiecień 2020 | 4 (761)

20 stycznia 2018 odbyła się w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie pierwsza premiera pod szyldem nowej dyrekcji – Alejandro Radawski wyreżyserował na Nowej Scenie Dom Bernardy A. według Federica Garcíi Lorki. Wydawałoby się, że to świetny wybór. Tekst o terrorze rodzinnych relacji, o tłumionym pożądaniu, o akceptowaniu reguł i zasad, których nie powinno się akceptować, co w konsekwencji doprowadza do tragedii – cóż bardziej aktualnego w ówczesnej sytuacji kraju i krakowskiego teatru można by było znaleźć?

Udostępnij