Numer 9/2020

Udostępnij

Zaorali?

Pole 150 m2

Pilgrim/Majewski

Tytułowe pole o powierzchni stu pięćdziesięciu metrów to scena Teatru w Wałbrzychu, którego autor jest dyrektorem artystycznym. Gdy wybuchła pandemia, scenę zamknięto – mówi się z ironią, że ją zaorano i posadzono na niej rzepak. Aktorki i aktorzy z dnia na dzień, tuż przed premierą, zostali bez zajęcia. W serii monologów opowiadają, jak się czują w nowej sytuacji i jakie mają pomysły na to, co robić dalej. Sztuka jest pełna humoru i nadziei, choć także krytyki i niepokoju.

Pole o powierzchni Polski

Rozmowa z Sebastianem Majewskim

Nawozy sztuczne

Nie ma teatru

Tadeusz Nyczek

Stan wyjątkowy

Pudło, czyli co nas nie zabije

Joanna Krakowska

Pandemia – we wszelkich ograniczeniach, jakie nam narzuciła i próbach ich przezwyciężenia projektami internetowymi, „kulturą w sieci”, projekcjami nagranych wcześniej spektakli, zoomowymi seminariami i rozmowami o sprawach podstawowych – zafundowała nam praktyczny kurs antropologii widowisk, przegląd ich najnowszej historii i podróż do źródeł teatru.

Powrót ciała?

Piotr Morawski

W jaki sposób umasowienie doświadczania cielesności w sytuacji usunięcia ciał ludzkich z prze-strzeni publicznej może wpłynąć na kształtowanie się refleksji na temat cielesności? Nagle okazało się, że stare poczciwe teatrologiczne teorie mówiące o przepływie energii społecznej czy nażywości, traktowane już nieco z przymrużeniem oka, jako coś może wstydliwego, coś należącego do repertuaru ezoterycznych konceptów, o których myśli się z pewnym zażenowaniem, mogą znów być użyteczne nie tyle nawet jako byty teoretyczne, lecz ucieleśnione teorie.

Subiektywne wypisy z #hot16challenge2

Magda Mosiewicz

Zasady, jak same #HOT16, są minimalistyczne: pierwszy wykonawca nominuje pięciu następnych. Nominowani mają siedemdziesiąt dwie godziny na opubliko-wanie dowolnych szesnastu wersów do dowolnego bitu i nominowanie po pięciu następnych wykonawców. W opisie każdego klipu na Youtubie jest link do zbiórki w serwisie siepomaga.pl, z numerem konta, na który i wykonawcy, i odbiorcy mogą wpłacać pieniądze. Cel: milion złotych (osiągnięty w tydzień).

Nie wrócimy do normalności, bo to normalność była naszym problemem 

Josh Plough

Przełożyła Maria Nowicka 

Dlaczego zbieramy memy? Jaki jest sens archiwizowania milionów fragmentarycznych sytuacji i co właściwie miałoby wynikać z tego, że się je zestawi i zanalizuje? Memy zakorzeniły się na dobre i na złe w powszechnej świadomości w wyniku i na gruncie wojen, teorii spiskowych i ekspansji prawicy, ale także poczucia humoru, wrażliwości, wspólnoty i odruchów wsparcia. Co więcej, jako kulturowe artefakty memy w większości odzwierciedlają stan mentalny społeczeństwa.

Michał Walczak

Rok metalowego szczura

Michał Walczak

Komedia pandemiczna. Małżeństwo spędza czas zarazy w mieszkaniu. On pracuje zdalne, ona musiała zamknąć swój salon urody, jest znudzona i sfrustrowana. Samotność umilają im seriale i odgrywane na  wzór seriali zabawy erotyczne: oboje stają się aktorami domowego teatru. Na dodatek w ich drzwiach staje prawdziwy aktor, dorabiający jako kurier . Czy dołączy się do gry? Tymczasem na puste ulice wychodzą dzikie zwierzęta...

Domowy teatr lęków i fantazji

Rozmowa z Michałem Walczakiem

Żadnych świętości

Marta Bryś

Od 2012 do 2018 roku artyści Pożaru w burdelu komentowali ze sceny początkowo przede wszystkim warszawskie, a później bieżące sprawy ogólnokrajowe. Niełatwo pisać o przedsięwzięciu Michała Walczaka i Macieja Łubieńskiego z perspektywy – wydawałoby się krótkiego – czasu, bo to, co wówczas bawiło, zaskakiwało trafnością obserwacji, a chwilami brzmiało jak intelektualna dezynwoltura i przesadna fantazja, dziś po części stało się rzeczywistością.

Sztuczki

Sztuczka dwa tysiące dwudziesta – trochę anielska

Barbara Klicka

Wańka-Wstańka

Jak Stalin zmartwychwstał

Krystyna Kurczab-Redlich

20 grudnia 2019 w Moskwie, dokładnie sto czterdzieści lat od przyjścia na świat, na fasadach wielu domów pojawiała się projekcja portretu Stalina z podpisem „JA WRÓCĘ”. Te wygrzebujące się spod gruzów historii wańki-wstańki są jak strażnicy przyszłości, w której czas zostanie cofnięty o dziesięciolecia. Czas nasycony strachem i wrogością. Wrogością do reszty świata, strachem – na użytek wewnętrzny.

Jak grzebaliśmy Józefa Stalina

Artur Sołomonow

Przełożyła Agnieszka Lubomira Piotrowska

W jednym z ważnych moskiewskich teatrów trwają próby do spektaklu o życiu Józefa Stalina – temat elektryzuje, bo pamięć o dyktatorze wciąż jest przedmiotem sporów zwykłych ludzi. Tym razem okazuje się jednak, że głos chce zabrać także urzędujący prezydent Federacji Rosyjskiej. Nieobecny ciałem, dzięki pomocy swoich współpracowników i przy miernym oporze bezradnych aktorów reżyseruje zatem przedstawienie starając się napisać taką wersję historii poprzednika, jaka najbardziej by mu odpowiadała.

Po bandzie

Czechow na dołek

Marek Beylin

Poznaj swój kraj

Sukcesy i porażki partycypacji

Katarzyna Niedurny

Czy sukces projektów partycypacyjnych, za którym nie idzie realna redystrybucja władzy nie jest oszustwem?  Czy nie jest to jedynie pozorowanie działania służące w makroskali tworzeniu fantomów wygodnych dla władzy, katalizatorów gniewu społecznego a w mikroskali pozorowaniem własnej ważności i własnego działania?  Czy porażka nie tylko może pokazać nam nowe drogi rozwoju, ale też unaocznić, że system, w obrębie którego działamy jest niemożliwy do utrzymania?

Bajki zwierzęce

Muflony

Justyna Drath

Twarze

Lata dwutysięczne. Małgorzata Hajewska-Krzysztofik i Danuta Stenka

Ewa Hevelke

Kolejny odcinek cyklu „Twarze” – historii opowiedzianej z perspektywy postaci i ról aktorek emblematycznych dla swoich czasów.

Monologi z Ewą

Portret artysty z czasów nieprawości

Przemysław Czapliński

Sztuka Krzycz, byle ciszej, której premiera odbyła się 26 czerwca 2020 w Teatrze Nowym w Poznaniu to – napisana przez Marcina Kąckiego, a wyreżyserowana przez Anetę Groszyńską – sceniczna biografia Wojciecha Bąka w latach stalinowskich. Poetę dotknęły wówczas represje silniejsze niż owianych legendami Herberta czy Tyrmanda. Pozbawiony pracy i możliwości druku, bezprawnie osadzony w szpitalu psychiatrycznym, wyrzucony ze związku literatów, na skraju utraty mieszkania i praw obywatelskich (wszczęto zaocznie procedurę ubezwłasnowolnienia) Bąk u schyłku stalinizmu stał się prawie nikim.

Varia

Nowe sztuki:

Michał Łukowicz Superbohater

Filip Bajon Molo. Na wyciągu

Espi Tomičić Your Love Is King

Z biblioteki

Z afisza

Contents

Udostępnij