Numer 4/2017 (725)

Udostępnij

w numerze:

Tegoroczna Nagroda im. Konstantego Puzyny została przyznana aktorkom, aktorom oraz publiczności wrocławskiego Teatru Polskiego protestującym w obronie wartości artystycznych wypracowanych w ostatnich latach i niszczonych na skutek błędnych decyzji administracyjnych.

Kamyk Puzyny

Radykalni marzyciele

Jolanta Kowalska

Nie mam poczucia sukcesu

Rozmowa z Anną Ilczuk

Ścięty las

Rozmowa z Edwinem Petrykatem

Mam nadzieję, że ta krew nie pójdzie na marne

Rozmowa z Michałem Opalińskim

Trzeba wrócić do pryncypiów

Rozmowa z Igorem Kujawskim

Jesteśmy idealistami

Rozmowa z Martą Ziębą

Wychował nas teatr 

Rozmowa z Magdaleną Chlasta-Dzięciołowską

Po bandzie

My pod klątwą

Marek Beylin

Puzyna/Błoński

Listy Konstantego Puzyny do Jana Błońskiego (1947-1950)

Podała do druku Małgorzata Szumna

Wynurzenia

Jak iść do przodu, cofając się, i jak się cofać, cofając się

Pedro Pereira

Prześluga

Czułość

Malina Prześluga

Czworo obcych sobie ludzi, dwie kobiety i dwóch mężczyzn w różnym wieku i z różnych środowisk, spotyka się w przedziale kolejowym. Najpierw poznajemy ich myśli, a więc obsesje i idiosynkrazje, które wypływają we fragmentach na powierzchnię, by złożyć się na atrapę konwencjonalnej rozmowy. Starsza kobieta popełnia niespodziewane samobójstwo i przez chwilę pozostała trójka odsłania się przed sobą, rozmawiają naprawdę, ale na trwałą bliskość nie ma szans. Tekst powstał jako scenariusz dla Teatru Telewizji, uwzględnia środki filmowe i punkt widzenia kamery.

Pies, który gryzie własną nogę

Rozmowa z Maliną Prześlugą

Czytając Prześlugę

ANDRZEJ LIS, MARIANNA LIS

Widzowie

Publiczność teatralna

Barbara Fatyga

Dyrektorzy teatrów o swej publiczności

Andrzej Seweryn i Olga Sander, Piotr Kruszczyński i Agnieszka Chełkowska-Madej,

Dorota Ignatjew, Maciej Podstawny, Jacek Głomb

Rocznica

Grzegorz Staszak

Jesteśmy w teatralnym foyer, małżeństwo zaczyna się kłócić przed wejściem na salę. On kupił bilety na ich rocznicę ślubu, ona jest rozczarowana repertuarem. Banalna sprzeczka narasta do awantury. Słyszą wreszcie tekst sztuki, który dotyka rodzinnej tragedii i odsłania ich tajemnicę (albo tylko podobną?), po czym wracają do domu oczyszczeni i odmienieni. Jednoaktówka była grana w teatralnym foyer, a aktorzy, zmieszani z publicznością, mieli pozorować autentyczną parę widzów. Dwie inne jednoaktówki w ramach projektu „Triatlon” odgrywano równolegle w garderobach.

Mięso mitu

Rozmowa z Grzegorzem Staszakiem

Nawozy sztuczne

Omega

Tadeusz Nyczek

Albania dziś

Kobieta w oknie (Gruaja në dritare)

Arta Arifi

Przełożyła Dorota Horodyska

Kameralna sztuka dziejąca się we współczesnej Albanii o pół nielegalnym przejmowaniu atrakcyjnych nieruchomości przez wyspecjalizowane firmy. Ofiarą procederu pada tym razem stara rodzina mieszkająca na prowincji, zagubiona w zmieniającej się rzeczywistości. Sztuka prezentowana była w 2015 roku w Teatrze Narodowym Albanii.

Życie albańskie

Fatos Lubonja, Małgorzata Rejmer

Varia

Konteksty: Czy nowy porządek jest możliwy

Olga Byrska

Nowe sztuki

KATE BENSON [Porto]

SASHA MARIANNA SALZMANN Meteoriten

DUšAN KOVAčEVIć Kumovi

Z afisza

 

Udostępnij